Naučné stezky

Byla postavena v letech 1937 - 1938 podle plánů arch. Jindřicha (Heinricha) Kulky (1900 - 1971), dlouholetého spolupracovníka arch. Adolfa Loose (1870 - 1933). Stavbu provedla hronovská stavební firma Jana Eckerta. Zadavateli byli manželé Rudolf a Ilza Holznerovi, majitelé tkalcovny v Hronově. Bydlet však ve vile nikdy nezačali. V době stavby pobývali mimo republiku. Po vypuknutí války se vzhledem k svému židovského původu již do Hronova nevrátili.

Stavba je vsazena do mírného svahu, z ulice je třípodlažní, odzadu se zvýšeným přízemím. Kromě hlavní obytné místnosti s krbem je uvnitř projektována vstupní hala se schodištěm, jídelna s fontánou a ložnice majitelů. Dále pak knihovna, zimní zahrada, zahradní terasa, provozní prostory a prostory pro služebnictvo. V interiérech se dodnes zachovalo množství původního zabudovaného nábytku.

Vila je cennou ukázkou meziválečné avantgardní architektury a je zapsána v Ústředním seznamu nemovitých památek.

Willa rodzinná nr 22

Wzniesiona została w latach 1937 - 1938 według projektu architekta Jindřicha (Heinricha) Kulki (1900 - 1971), długoletniego współpracownika arch. Adolfa Loose (1870 - 1933). Prace budowlane wykonała hronovska firma Jana Eckerta. Inwestorami byli małżonkowie Rudolf i Ilza Holznerowie, właściciele tkalni w Hronově. Nigdy jednak w niej nie zamieszkali. W czasie jej budowy przebywali za granicą, natomiast po wybuchu wojny, ze względu na swe żydowskie pochodzenie, nigdy już do Hronova nie wrócili.

Budynek osadzony jest w łagodnym zboczu, od strony ulicy trzykondygnacjowy z tyłu z podwyższonym parterem. Oprócz głównego pomieszczenia z kominkiem posiada wewnątrz hall wejściowy z klatką schodową, jadalnię z fontanną oraz sypialnie właścicieli. Jest też biblioteka, ogród zimowy, taras ogrodowy, pomieszczenia gospodarcze oraz pokoje służby. We wnętrzach zachowało się do dziś wiele oryginalnych mebli wbudowanych.

Willa jest cennym przykładem międzywojennej architektury awangardowej i jest wpisana na listę centralnego katalogu zabytków nieruchomych.

Family Villa, House No. 22

The villa was built between 1937 and 1938 according to the designs by architect Jindřich (Heinrich) Kulka (1900 - 1971), a long-time colleague of architect Adolf Loos (1870 - 1933). The construction was carried out by Jan Eckert́s building company in Hronov. The building was commissioned by Mr. and Mrs. Rudolf and Ilza Holzner, who owned the Hronov textile mill, but they never lived in the villa. While it was being built they lived abroad and after the beginning of the World War II they did not come back to Hronov, due to their Jewish origin.

The building is situated on a gentle slope, with three floors on the side facing the street and an elevated ground floor in the back. In addition to the main residential room with a fireplace, there is an entrance hall with a staircase, a dining room with a fountain and the ownerś bedroom. There is also a library, a conservatory, a garden terrace, working premises and quarters for the domestic staff. Several pieces of the original built-in furniture have been preserved inside.

The villa represents a valuable example of interwar avant-garde architecture and is registered in the Central Registry of Architectural Sites of Historical Interest.

Alois Jirásek své rodné město velice miloval. Rád se do Hronova pravidelně se svou rodinou vždy o prázdninách vracel. Až do roku 1914 jezdil na letní byt k učiteli Josefu Jiráskovi do vily Vesny „pod Příčnicí“, kde se mu velmi líbilo. Učitel Jirásek se vždy s celou rodinou vystěhoval do vedlejších místností a Mistrovi popustil své apartmá i s pěknou zahradou. Tady také Jirásek slavil své šedesáté narozeniny. Sedmdesátku již slavil ve své vilce za pivovarem.

Letní sídlo s rozsáhlou zahradou na okraji města v tiché poloze s poledním sluncem koupil Alois Jirásek za přispění svého dobrého přítele Dr. Thomayera od hronovského tesaře Drahoráda.

Letnie pobyty Jiráska w Hronovie

Alois Jirásek ukochał swe rodzinne miasto. Wraz ze swą rodziną regularnie chętnie wracał do Hronowa w okresie wakacji. Aż do roku 1914 jeździł na letnisko do willi Vesna nauczyciela Josefa Jiráska „pod Příčnicí“. Nauczyciel wraz z rodziną wyprowadzał się zawsze do innych pomieszczeń pozostawiając Mistrzowi swój apartament z pięknym ogrodem. Tam też obchodził Jirásek swe sześćdziesiąte urodziny. Siedemdziesiąte obchodził już w swojej małej willi za browarem.

Letnią siedzibę z rozległym ogrodem nabył Alois Jirásek od hronovskiego cieśli Drahoráda, w czym pomógł mu jego dobry przyjaciel dr. Thomayer.

Jirásek's summer visits in Hronov

Alois Jirásek loved his native town very much. He loved to return to Hronov with his family regularly on every holiday. Up to 1914 he used to visit Hronov teacher Josef Jiráseḱs summer residence, called the Villa Vesna “below Příčnice,” where he loved to stay. Josef Jirásek always moved to the neighbouring rooms with his family and gave the Master his own apartment as well as the nice garden. Jirásek celebrated his 60th birthday here.

He celebrated his 70th birthday in his own villa behind the brewery. Alois Jirásek bought the summer residence with a large garden, situated in a calm spot at the edge of town, and warmed by the noon sun, from Hronov carpenter Drahorád, with the assistance of his good friend Dr. Thomayer.

Vystavěna v letech 1934 - 1935 stavebním nákladem 356.000,- Kč podle projektu profesora průmyslové školy arch. Františka Průši z Volyně. Stavbu provedl arch. Jaroslav Šlambora z Hronova. Budova stavěná v době světové hospodářské krize byla určena k sokolským účelům. V projektu se počítalo se sálem o rozloze 187m2, jevištěm, malým sálem pro loutkové divadlo, terasou knihovnou, šatnami, sociálním zařízením a bytem pro správce. Ze sedadel ve svahu před budovou sokolovny bylo možné sledovat dění na letním cvičišti.

Sportovní areál Sokola Hronov byl slavnostně otevřen v neděli 18. 7. 1935 za přítomnosti zástupců Sokolské župy Podkrkonošské – Jiráskovy a místostarosty České obce sokolské br. Josefa Truhláře, který pronesl slavnostní řeč.

Sokolovna w Tyršových Sadach

Siedziba stowarzyszenia Sokol została wzniesiona w latach 1934 - 1935 kosztem 356.000,-Kč według projektu profesora technikum arch. Františka Průšy z Volyni. Prace budowlane prowadził arch. Jaroslav Šlambora z Hronova. Budynek wzniesiony w okresie światowego kryzysu gospodarczego przeznaczony był na cele stowarzyszenia sportowego Sokol. W projekcie przewidziano salę o powierzchni 187m2, scenę, małą salę teatru lalkowego, bibliotekę, taras, szatnie, pomieszczenia socjalne oraz mieszkanie administratora. Z widowni na zboczu przed budynkiem można było obserwować imprezy na letnim stadionie.

Tereny sportowe Sokoła Hronov uroczyście otwarto w niedzielę 18 lipca 1935 roku przy udziale przedstawicieli Podkarkonoskiej Dzielnicy Sokoła im. A. Jiráska oraz zastępcy starosty Czeskiego Towarzystwa Sokół druha Josefa Truhlářa, który wygłosił okolicznościowe przemówienie.

Sokol Hall in Tyrš Gardens

The hall was built between 1934 and 1935 according to the design of Volyně architect František Průša, a technical school professor, at a cost of 356 000 crowns. The construction was accomplished by architect Jaroslav Šlambora from Hronov. The building, built during the world economic depression, was built to suit the needs of the Sokol sports organization. A 187 m2 hall, a stage, a small hall for marionette theatre, a terrace, a library, dressing rooms, sanitary facilities and a flat for a custodian were included in the project. Events held at the summer training-ground could be observed from seats on the hillside in front of the Sokol building.

On Sunday 18 July 1935 the Sokol Hronov sports complex was inaugurated by representatives of the Jiráseḱs Podkrkonoše Regional Sokol and by Sokol vice chairman, Brother Josef Truhlář, who gave a ceremonial speech.

Rozvoj textilního průmyslu na Hronovsku byl úzce spjat s výstavbou železnice z Chocně do Broumova (1873 - 1875). Pozitivní vliv dráhy se projevil kolem roku 1880, kdy začalo oživení po první světové krizi z nadvýroby let 1873 - 1879. Právě tehdy, v letech 1879 - 1880, vznikla v Hronově první textilní továrna, mechanická tkalcovna firmy Spiegler. Počet strojů postupně vzrůstal z původních 120 stavů až na 1440. Před I. světovou válkou zaměstnávala továrna přes 1500 lidí. Po válce pak 1092 dělníků, 76 mistrů a 46 úředníků.

Tkalnia Spieglera

Rozwój przemysłu tekstylnego w hronovskiem był ściśle związany z budową linii kolejowej z Chocni do Broumova (1873 - 1875). Pozytywny wpływ kolei ujawnił się około roku 1880, gdy rozpoczęło się ożywienie po kryzysie nadprodukcji lat 1873 - 1879. Własnie wtedy, w latach 1879 - 1880, powstała w Hronovie pierwsza fabryka tekstylna, tkalnia mechaniczna firmy Spiegler. Liczba krosien zwiększała się stopniowo z pierwotnych 120 aż do 1440. Przed pierwszą wojną światową fabryka zatrudniała ponad 1500 osób, po wojnie zaś 1092 robotników, 76 mistrzów oraz 46 urzędników.

The Spiegler Textile Mill

The development of the textile industry in the Hronov region was very closely connected with construction of the railway from Choceň to Broumov (1873 - 1875). The positive influence of the railway became apparent around the year 1880, with the start of the economic revival from the first world crisis caused by overproduction (1873 - 1879). At this time, between 1879 and 1880, the first textile factory in Hronov, the Spiegler mechanical textile mill, came into being. The number of looms gradually increased from 120 to 1440. Before World War I the company employed over 1500 people. After the war, 1092 workers, 76 foremen and 46 office workers were employed there.

Evangelíci byli v pol. 19. století v Hronově víceméně trpěni. Neměli vlastní hřbitov. Když je r. 1859 římskokatolický farář F. Hromádka z katolického hřbitova vypověděl, uspořádali mezi sebou sbírku, koupili pozemek Na Chocholouši a zbudovali si tu hřbitov vlastní. V r. 1875 započali „helvíti“, jak se jim tehdy říkalo, se stavbou vlastní modlitebny podle plánů stavitele Valáška ze Smiřic. Nejštědřejší finanční dary poskytli baron Diegardt z Bonnu a továrník Gustav Langen. Stavební dříví z obory Maternice poskytl princ ze Schaumburg – Lippe, velkostatkář z Náchoda. Ten také daroval hronovskému sboru staré šonovské varhany. Za osm měsíců byla stavba dokončena a první služby Boží se konaly 19. listopadu r. 1876.

V rohu hřbitova je pohřben evangelický farář Josef Šára (1843 - 1923), který se nejvíce zasloužil o vybudování evangelické modlitebny a hřbitova.

Ewangelicki dom modlitwy i cmentarz

W połowie XIX. wieku ewangelicy byli w Hronovie zaledwie tolerowani. Nie mieli własnego cmentarza. Gdy w roku 1859 rzymsko-katolicki proboszcz F. Hromadka odmówił im katolickiego cmentarza, zorganizowali między sobą zbiórkę, kupili działkę „Na Chocholouši“ i utworzyli tam własny cmentarz.

W roku 1875 rozpoczęli „helweci“ - jak ich wówczas nazywano – budowę własnego domu modlitwy według planów budowniczego Valáška ze Smiřic. Najbardziej hojnie wspierali finansowo budowę baron Diegardt z Bonn oraz fabrykant Gustav Langen. Drewna z lasu Maternice dostarczył książe Schaumburg–Lippe, właściciel ziemski z Náchodu. Podarował on również hronovskiemu zborowi stare organy z Šonova. W ciągu ośmiu miesięcy budowa była ukończona, a pierwsze nabożeństwo odbyło się 19 listopada 1876 roku.

W rogu cmentarza pochowany jest ewangelicki proboszcz Josef Šára (1843 - 1923), który miał największe zasługi w wybudowaniu ewangelickiego domu modlitwy i cmentarza.

Evangelist Chapel and Cemetery

Evangelists were tolerated in Hronov in the middle of the 19th century, but they did not have their own cemetery. When they were expelled from the Catholic cemetery by Roman Catholic Parson F. Hromádka in 1859, they organised a collection, bought a plot situated at “Na Chocholouši” and established their own cemetery there.

“Helvits,” as they were called at that time, started building their own chapel in 1875, according to designs by builder Valášek from Smiřice. Baron Diegardt from Bonn and factory owner Gustav Langen granted the most generous financial gift. The Prince of Schaumburg – Lippe, a land owner from Náchod, provided them with wood from the Maternice forest game preserve. He also gave the Hronov congregation the old Šonov organ as a present. The construction was completed in eight months and the first religious service was held there on 19 November 1876.

The Evangelist Parson Josef Šára (1843 - 1923), who had the biggest merit in the evangelic chapel and cemetery construction, is buried in the corner of the cemetery.

Egon Hostovský, český spisovatel a diplomat, významný představitel meziválečného literárního expresionismu a české poúnorové exilové literatury, autor řady psychologických románů. Narodil se 23. 4. 1908 v Hronově.

Pocházel z židovské rodiny. Jeho otec byl spolumajitelem malé textilní továrny Simon Hostovský a bratr v Hronově. Maturoval na gymnáziu v Náchodě, studia na Filozofické fakultě v Praze a ve Vídni nedokončil. Do r. 1937 působil jako nakladatelský redaktor a lektor, potom pracoval pro ministerstvo zahraničí. Po Mnichovu Československo opustil. Přes Brusel a Paříž se ocitl v Lisabonu. V roce 1941 emigroval do USA. Po válce se vrátil a v roce 1948 byl znovu jmenován do diplomatických služeb (Norsko). S ohledem na politický vývoj doma na post diplomata rezignoval a odešel natrvalo do USA. Zemřel v Montclair (stát New Jersey, USA) 7. května 1973.

Dom rodzinny Egona Hostovskiego

Egon Hostovský – czeski pisarz i dyplomata, wybitny przedstawiciel ekspresjonizmu w literaturze międzywojennej oraz czeskiej literatury emigracyjnej po przewrocie roku 1948, autor szeregu powieści psychologicznych – urodził się 23 kwietnia 1908 r. w Hronovie.

Pochodził z żydowskiej rodziny. Jego ojciec był współwłaścicielem małej fabryki tekstylnej Simon Hostovský i Brat w Hronovie. Maturę zdał w gimnazjum w Nachodzie, studiów na wydziałach filozofii w Pradze i Wiedniu nie dokończył. Do roku 1937 był redaktorem i lektorem w wydawnictwie, następnie pracował dla ministerstwa spraw zagranicznych. Po układzie monachijskim opuścił Czechosłowację i przez Brukselę i Paryż dotarł do Lizbony. W roku 1941 wyemigrował do USA. Do kraju powrócił po wojnie i w roku 1948 ponownie wstąpił do służby dyplomatycznej (Norwegia). Z powodu zmian politycznych w Czechosłowacji zrezygnował z dyplomacji i osiedlił się w USA. Zmarł w Montclair w stanie New Jersey 7 maja 1973 roku.

The house where Egon Hostovský was born

Egon Hostovský was a Czech author and diplomat, a notable representative of interwar literary expressionism and of Czech exile literature written after February 1948, as well as the author of a number of psychological novels. He was born in Hronov on 23 April 1908.

Hostovský came from a Jewish family. His father was the coowner of a small textile factory called “Simon Hostovský and Brother,” in Hronov. He graduated from grammar school in Náchod and was a student at the Faculty of Arts in Prague and in Vienna, but did not finish his studies.

He worked as a publishing editor and lecturer until 1937 and then took a job with the Department of State. After the Munich Agreement he left Czechoslovakia and reached Lisbon via Brussels and Paris. He emigrated to the USA in 1941.
He returned after the war and in 1948 he was appointed to the diplomatic corps again (Norway). Due to the political developments that took place in Czechoslovakia, he resigned from his diplomatic post and left for the USA for good. He died in Montclair (in the state of New Jersey) on 7 May 1973.

Rodný domek malíře a spisovatele Josefa Čapka (1887 - 1945) čp. 136 stával v Nádražní ulici nedaleko vlakového nádraží. Patřil dědovi bratří Čapků Karlu Novotnému, mlynáři ze mlýna Papírny. Jeho vzhled se zachoval na několika fotografiích. Nízká chaloupka s okénky skoro u země musela ustoupit potřebám moderní doby a proto byla v roce 1916 zbourána.

Na místě chalupy byl zbudován obdélníkový opukový pomník s iniciálou „Č“, připomínající rodiště Josefa Čapka a také jeho starší sestry Heleny Čapkové (1886 - 1961), autorky vzpomínkové knihy „Moji milí bratři“.

Domek rodzinny Josefa Čapka

Rodzinny domek malarza i pisarza Josefa Čapka (1887 - 1945) čp. 136 stał niegdyś przy ulicy Nádražní niedaleko stacji kolejowej. Należał on do dziadka braci Čapków Karla Novotnego, młynarza z młyna Papiernia. Wygląd domku zachował się na kilku fotografiach. Niska chałupka z okienkami niemal przy ziemi musiała ustąpić przed potrzebami nowych czasów, więc została zburzona w roku 1916.

Na miejscu chałupki zbudowano prostokątny opokowy pomnik z inicjałem „Č” upamiętniającym miejsce urodzenia Josefa Čapka jak również jego starszej siostry Heleny Čapkovej (1886 - 1961), autorki wspomnieniowej książki „Moi mili bracia”.

The native house of Josef Čapek

House number 136, the birthplace of painter and author Josef Čapek (1887 - 1945) used to stand in Nádražní Street not far from the railway station. The house was owned by the Čapek brothers' grandfather Karel Novotný, a miller from the Papírna Mill. His image has been preserved in several photos. The low cottage with windows almost touching the ground had to make way for the needs of progress and was torn down in 1916.

A rectangular limestone monument with the letter “Č” is a memento of the birthplace of Josef Čapek as well as of his older sister Helena Čapková (1886 - 1961), the author of a commemorative book “My dear brothers”, was erected in the spot where the cottage stood.

Josef Lamka (1931 - 2009)

Hronovský rodák, syn městského důchodního, tvůrce loutek, režisér, výtvarník, scénárista animovaných filmů.

Od dětství se zajímal o loutky, hrál v loutkovém divadle místního Sokola. V letech 1950 - 1955 vystudoval Vysokou školu umělecko-průmyslovou v Praze. Působil jako scénograf u Josefa Skupy v Divadle Spejbla a Hurvínka (1955 - 1959). Prošel Říší loutek a kolektivem Jiřího Trnky. Pro Českou televizi vytvořil a zrežíroval desítky loutkových kreslených pořadů. Společně s manželkou Hanou a Jiřím Srncem byli spoluzakladateli Černého divadla (1963).

Dom rodzinny Josefa Lamki

Josef Lamka (1931 - 2009)

Hronovianin, syn skarbnika miejskiego, twórca lalek, reżyser, plastyk, scenarzysta filmów animowanych.

Od dzieciństwa interesował się lalkarstwem, grał w teatrze lalkowym miejscowego Sokoła. W latach 1950 - 1955 studiował w Wyższej Szkole Rzemiosł Artystycznach w Pradze. Pracował jako scenograf u Josefa Skupy w Teatrze Spejbla i Hurvinka (1955 - 1959). Pracował w teatrze Říše Loutek (Kraina Lalek) oraz w zespole Jiřího Trnki. Stworzył i reżyserował dziesiątki przedstawień lalkowych i kreskówek dla Czeskiej Telewizji. Wraz z żoną Haną oraz Jiřím Srncem byli współzałożycielami Černego Divadla (1963).

The native house of Josef Lamka

Josef Lamka (1931 - 2009) 

A Hronov native, son of the town office administrator, creator of marionettes, director, designer, animated cartoon screenwriter.

Because he was interested in marionettes from an early age, he played in the marionette theatre in the local Sokol. In 1950 - 1955 he completed his studies at the Academy of Arts, Architecture and Design in Prague. He worked as a stage designer for Josef Skupa in the Theatre of Spejbl and Hurvínek (1955 - 1959). He was part of the World of Marionettes and the team of Jiří Trnka. He created and directed dozens of marionette animated programmes for Czech television. Together with his wife Hana and Jiří Srnec, he co-founded the Černé Divadlo (Black Light Theatre) in 1963.

V místě dnešního parčíku u mostu přes řeku Metuji stával původně hostinec, v jehož prvním patře nechal koncem 19. stol. zbudovat majitel Adolf Středa velký secesní sál pro divadlo. Bohatou štukovou výzdobu sálu a stropu navrhl ak. sochař Stanislav Sucharda (1866 - 1916) z Prahy. Od r. 1899 zde měli scénu hronovští divadelní ochotníci, kteří tu v roce 1901 oslavili padesátiny Aloise Jiráska hrou Vojnarka za přítomnosti autora.

Hotel U Mostu vyhořel při hasičské taneční zábavě 22. 9. 1956. Za tři dny po požáru spadl překrásný štukový strop - hodnotné umělecké dílo. Budova byla požárem a následným zásahem hasičů naprosto zničena a odsouzena k demolici.

Hotel U Mostu

Na miejscu obecnego skweru przy moście przez rzekę Metuję stał pierwotnie hotel, na którego pierwszym piętrze pod koniec XIX wieku ówczesny właściciel Adolf Středa postanowił stworzyć wielką secesyjną salę teatralną. Bogaty wystrój sztukatorski sali i stropu wykonał art. rzeźbiarz Stanislav Sucharda (1866 - 1916) z Pragi. Od r. 1899 wykorzystywał tę scenę hronovski teatr amatorski, który tu w roku 1901 uczcił pięćdziesiątą rocznicę urodzin Aloisa Jiráska wystawieniem w obecności autora jego sztuki Vojnarka.

Hotel U Mostu spłonął 22 września 1956 roku przy okazji strażackiej zabawy tanecznej. Trzy dni po pożarze runął piękny sztukaterski strop - cenne dzieło sztuki. Wskutek pożaru jak również akcji gaśniczej straży budynek uległ całkowitemu zniszczeniu i został przeznaczony do rozbiórki.

Hotel by the Bridge (U Mostu)

A tavern used to stand next to the bridge over the river Metuje, where there is now a small park. At the end of the 19th century, the owner Alois Středa built a large Art Nouveau style theatre hall on the first floor. The rich stucco ornamentation of the hall and ceiling was designed by academic sculptor Stanislav Sucharda (1866 - 1916) from Prague. From 1899 the hall served the Hronov amateur theatre as a stage. It was here that they celebrated Alois Jirásek's 50th birthday with a performance of his play Vojnarka for the author.

The hotel burned down during a fire brigade dance on 22 September 1956. Three days after the fire, the beautiful stucco ceiling, a valuable work of art, collapsed. The building, totally destroyed due to the fire and subsequent fire brigade activity, was doomed to demolition.

Postavena byla v letech 1936 - 1937 podle plánů hronovského rodáka Ing. arch. Jindřicha Freiwalda, spolumajitele firmy Freiwald a Böhm v Praze – Karlíně. Stavba byla svěřena spojeným firmám B. Veselý a J. Šustr – stavitelům v Hronově. Slavnostní předání spořitelního paláce čp. 580 se uskutečnilo 27. listopadu 1937.

Široké obloukovité schodiště zdobí dvě polonahé pískovcové plastiky ženy a muže symbolizující textilní výrobu a strojírenství. Jejich autorem je sochař Jaroslav Horejc (1886 - 1983).

V roce 1939 byl ke spořitelně přistavěn nájemní dům. Obě budovy tvoří v Husově ulici harmonický celek.

Budynek miejskiej kasy oszczędności

Wzniesiony został w latach 1936 - 1937 według projektu pochodzącego z Hronova inż. arch. Jindřicha Freiwalda, współwłaściciela firmy Freiwald i Böhm w Pradze – Karlínie. Wykonanie prac budowlanych powierzono połączonym firmom B. Veselý & J. Šustr – budowniczym w Hronově. Uroczyste przekazanie pałacu oszczędności miało miejsce 27. listopada 1937 roku.

Szerokie łukowe schody ozdobione są dwoma półnagimi postaciami kobiety i mężczyzny, symbolizującymi przemysł tekstylny i maszynowy. Ich autorem jest rzeźbiarz Jaroslav Horejc (1886 - 1983).

W roku 1939 do kasy oszczędności dobudowano budynek mieszkalny. Obie budowle tworzą na ulicy Husa harmonijną całość.

The Town Savings Bank

The building was built in the years 1936 - 1937 according to the design of the Hronov native, Ing. Arch. Jindřich Freiwald, a co-owner of Freiwald and Böhm in Prague – Karlín. The construction was entrusted to the joint companies of B. Veselý and J. Šustr – Hronov builders. The transfer ceremony of the savings bank palace, house number 580, took place on 27 November 1937.

The wide arched staircase is embellished by two sandstone sculptures of a semi-nude man and a woman, symbolizing textile production and mechanical engineering. The author is sculptor Jaroslav Horejc (1886 - 1983).

In 1930 an apartment building was added to the bank building. Both buildings constitute a harmonious unit in Husova Street.